klavervier.reismee.nl

Havanna en Guanabo

Havanna en Guanabo

 
Zondagmiddag , Missy is op het vliegveld, samen met Ymke en Eva die de zelfde vlucht hadden.  Ik in dezelfde casa als de vorige x in Havanna. Bien en Johnny onverwachts ff appartement leeg ruimen want zij moeten er morgen uit. 
Een maand opzegtermijn of zoiets doen ze hier niet aan. Gelukkig kunnen ze bij Maria, mam van Johnny terecht maar tis toch ff omschakelen in je hoofd. 
De planning is dat Bien en ik morgen nog 3/4 dagen naar zee gaan. Waar weten we nog niet moeten het weer bericht afwachten.
 
Na gesmst en weerbericht hulp uit Nederland gaan we met een auto van vriend Johnny  richting Santa Maria. Dorpje verderop Guanabo is een casa. Het weer is iets minder; 24 graden maar goed genoeg om nog een paar lekkere dagen te hebben. Lijkt mij zo . Nog even gedacht om naar La Terrazas te gaan dit is een eco park met rivieren en watervallen. Opties genoeg hier maar er komen is meestal nogal een gedoetje. 
Missy is thuis met lange broek, trui en laarzen aan. Germ. 
Ga nu afrekenen en weer verder :-)
 
Beland in Guanabo, prachtige casa, soort appartement in een groot laagbouw huis. 
Kleine badplaats 25 km van Havanna. 
Samen met Bien nog een paar dagen genieten.
Toen we hier werden afgezet door de taxi ( vriend van Johnny met auto was kwijt :-) enige spraakverwarring, terwijl Bien keigoed Spaans spreekt. Julia de eigenaresse verstond dat we voor 12 dagen een casa zochten. Ze belde het halve dorp af wat natuurlijk al heel lief was totdat een jongen die hier rond liep haar er op attendeerde dat het voor 2 of 3 nachten was. Gelukkig konden we dan blijven. 
Hoewel..... Bien heeft haar paspoort niet bij zich, voelt zich gewoon al Cubaans en denkt daar natuurlijk niet aan. 
Voorlopig accepteert Julia het via mijn paspoort en Bien is via sms aan het regelen dat ze haar gegevens krijgt. Komt allemaal goed.  ( met dank aan Emiel) 
 
Gisteravond stormde het hier en het was ook koud voor Cubaanse begrippen dus maar gewoon aan de bar in de Casa na een heerlijke pasta aan de rum met lemon. 
Vanochtend een vroege wandeling gemaakt door dorpje, Sabien  sliep nog maar ik moest eruit. 
Guanabo is een soort voorstad van Havanna. Een oude badplaats met houten bungalows uit de jaren twintig en dertig uit de vorige eeuw. 
Alles beetje verpauperd zoals bijna alles in Cuba maar er word ook overal hard gewerkt om alles weer op te bouwen.
Na een lekker ontbijt de laatste souvenirs gaan kopen want het einde van mijn trip is in zicht. 
Wat gelopen en bekeken en toen de traditie van Missy en mij maar door gezet om iets te bestellen voor de lunch wat mij niet geheel duidelijk was. Het was iets met kaas..... De uitleg van de señora was cremekaas? 
Ik weet het eigenlijk nog niet maar beetje vergelijkbaar met kaasfondue maar dan zonder brood.... 
Blijft leuk.......
In de tuin bij de Casa in de late middagzon nog even zitten lezen, en denk dat we vanavond maar eens het centrum induiken. Hopelijk begint de zon morgen ochtend iets eerder met schijnen zodat ik mijn laatste stranddagje kan maken.
Ik hoor van Emiel dat er een strenge winter op komst is dus probeer me daar mentaal op voor te bereiden ( NOT) 
 
S'avonds in het dorpje uit eten geweest heerlijke gegrilde soort kreeft gegeten en Bien soort paella. Daarna wou ik nog even sigaretten halen en liepen een open kroeg in waar we allebei gelijk voelde; o foute tent. 
Niet om me heen kijkend aan de bar pakje besteld maar toen ik wou afrekenen mocht dat niet een of andere foute vent wou dat doen. Ik weigerde dat natuurlijk en gaf toch mijn 5 cuc.
NOU dat hebben we geweten , die mafkees sloeg helemaal door, hij werd woedend op de barkeeper die volgens hem naar hem moest luisteren. 
( Bien vertaalde later dat hij ons wat te drinken had aan geboden maar ik knikte gewoon nee toen had hij geroepen dat betaal ik de sigaretten) 
Hij gooide al zijn peso's over de balie en bleef schelden en lawaai maken, behoorlijk dreigend. Er gingen andere zich mee bemoeien en Sabien zei; kom weg wezen word vechten hier. 
Ik wou toch wel graag mijn wisselgeld dus bleef staan en sprak de barkeeper weer aan. ( hij had dat natuurlijk allang moeten geven maar bleef maar met die opgefokte in legerkleding geklede patser discussiëren ) 
Eindelijk gaf hij mijn change.... En ik naar buiten. Gillende scheldende mannen achter me latend. 
Rum maakt meer leuk dan je lief is ? 
Natuurlijk was ik gegaan als ik het gevoel had NU , maar er waren al mensen tussen mij en vrijgevige Cubaan gaan staan en ik hield me gewoon dom en toerist. 
Buiten stond Sabien klaar voor te rennen maar dit was niet nodig gelukkig. 
Ze vertelde wel dat Johnny haar altijd zei dat je in dit soort situaties het best weg kunt wezen omdat ze grote messen gebruiken bij vechtpartijen. Nu was de woede niet op ons gericht maar toch. Gekke gewaarwording . Dit was de eerste keer in 22 dagen dat ik iets van agressie heb meegemaakt  dat haal ik in Nederland niet. 
Volgende x neem ik dat drankje wel aan Ha Ha grapje. 
 
Woensdag
Helaas te fris voor aan het strand maar heerlijke middag in de tuin van de casa doorgebracht met hele vieze bubbels en chips. ( hier haast nooit te krijgen dus Bien heeft groot ingeslagen en haar chips honger gestild :-) 
Vanavond eten we hier, dit dorpje heeft weinig te bieden qua restaurants en De kokkin hier kookt heerlijk. 
Net nog even foto's gemaakt vanaf het dak van de casa, man wat is het toch mooi hier. 
Blijft genieten, ieder uitzicht weer. 
Morgen richting Havanna, afscheid nemen van Johnny ( fijne vent) , familie en Sabien. Gelukkig maar voor even want die komt Aswoensdag haring eten in Olanda.  
En dan vlieg ik terug naar huis. 
 
 
Doordat Sabien hier in Cuba ging wonen werd mijn reisdoel Cuba. 
Er staan namelijk nogal wat landen op mijn Bucket lijst.
Ook doordat veel mensen zeiden; als je het echte Cuba nog wilt zien moet je nu gaan.
Het Echte Cuba..... Ik heb veel gezien 5 provincies bezocht die allen totaal  verschillend waren. Qua natuur en bouw en sfeer. Veel verschillende mensen met verschillende achtergronden  gesproken en veel gelezen over Cuba 
Het echte Cuba? Dit land heeft al zoveel veranderingen ondergaan door revoluties en politieke bemoeienissen ed. Dat het bijna niet te achterhalen is wat het echte Cuba is. 
Cuba is al een heel rijk en voortvarend land geweest met moderne machines en technieken.
Goede opleidingen ( nog steeds) en mogelijkheden. 
Op het moment dat regeringsleiders alles terug draaien en de mensen veel in moeten leveren en terug moeten naar de ouderwetse manier van land bewerken geen materialen meer kunnen krijgen om hun huizen en auto's te onderhouden en bepaalde producten alleen op bonnen kunnen krijgen dan veranderd het land en ook de mensen. 
Cubanen zijn allemaal gemixt met andere nationaliteiten waardoor je blanken, licht bruine, getinte , donkere en alles wat daar tussen zit tegen komt. 
Die ondanks alle tegenslagen toch vriendelijk zijn gebleven en trots zijn op hun land en van Cuba houden maar ook moe zijn en afwachtend in wat er nu weer gaat veranderen, 
Een soort gelatenheid is over hen gekomen. 
De muziek en de rum helpt hun vrolijk te zijn en het leven te leven.
Het echte Cuba? Cuba is een prachtig vruchtbaar land , schitterende stranden en met sterke vriendelijke vaak opgewekte mooie mensen die van het leven iets maken en dat het liefst dansend en lachend doen.
Ik heb veel respect gekregen voor de Cubanen. 
Voor de boer op het land met zijn stieren het land bewerkt, voor het koffieboerinnetje die chocolade maakt voor de juffrouw op het vliegveld die dag in dag uit voor een schamel loon daar moet zitten zonder daar ooit iets mee op te kunnen bouwen. Voor de mensen die door omstandigheden geen werk hebben en het moeten redden met de bonnen.
Voor de ingenieur die nu  taxichauffeur is zodat hij meer verdient. 
Enz enz enz .
De mens die het in zich heeft om iets voor zich zelf te beginnen en daar de mogelijkheden voor heeft door geld van familie in Miami of zo die kunnen een casa particulier beginnen en iets opbouwen maar dit is niet voor iedereen weg gelegd. 
Ondanks al deze overdenkingen blijf gelukkig het gevoel over van een prachtige trip met heel veel indrukken ervaringen mochito's salsa en plezier.
Mede door Missy , Sabien en Johnny een  heerlijke reis gehad.
 
Jullie bedankt voor de leuke reacties en het volgen van mijn blog. 
Muchos Besos 
Hasta luego . ????
 
 
 

Eindelijk Wifi

Cienfuegos / Vinales / Havanna

 
Nadat wij zaterdag op internet waren geweest moest ik naar de cadeca om geld te wisselen. Er stonden er twee op de map vlakbij het hotel waar we onn line waren geweest. 1 was kwijt...! 
Maar gelukkig vonden we de andere. Ik wou een paar briefjes van 100€ wisselen. 
Je moet dan alleen naar binnen, deur gaat op slot, goed Engels sprekende medewerker achter beveiligd loket hielp mij. Hij accepteerde mijn paspoort via de foto op de iPad ?
En hield vervolgens de eurobiljetten onder een blauwe lamp. ( controle op echtheid) 
2 biljetten kon hij niet aannemen want die waren van de nationale bank????
Ik heb al mijn geld tegelijk afgehaald bij de ING dus dat zei ik hem ook. 
Ja dat kan zei hij, ze zijn ook wel echt maar deze twee zijn van de nationale bank. 
Ik zag geen verschil, maar dat kon je volgens hem niet met het blote oog zien alleen onder de lamp. 
Ik schoot gewoon in de lach en hij lachte mee. 
Gekkenhuis hiero ! 
Toen wou hij nog wel even weten wat de iPad in Olanda  kostte. 
Ik heb hem gezegd dat dat via de nationale bank is betaald en hem dus niet mocht vertellen! 
Stelletje mafkezen .
 
Eenmaal terug in de casa gingen we ons klaarmaken voor salsales part two. Helaas voelde Anna zich niet helemaal lekker dus ging ik maar alleen. Aangekomen bij de danszaal van Milady (ja, zo heet ze) werd mij verzekerd dat vanavond de Chico er echt bij zou zijn. Heus waar hij komt later. We zijn gelijk aan de slag gegaan en ik was het gelukkig niet vergeten :))  Ik draaide en zwierde en salsa'de me weer in het zweet. Nog ingewikkeldere bewegingen en circulairs kwamen voorbij. Al met met al bracht ik het er niet slecht vanaf en was Milady tevreden. Na de nodige besos namen ik euforisch afscheid, haar naam een adres opgeschreven en heeft ze me op de valreep nog een pakketje sigaren verkocht... Chico heb ik echter niet meer gezien. 
 
Zondag ochtend op tijd eruit en na een koffie in de casa op weg naar de viazul. Reis was gelukkig kort en we zouden opgehaald worden door de eigenaar van de casa in Cienfuegos. Deze had Patricia voor ons geregeld en we werden verzekerd dat bij aankomst hij er zou staan met een bordje waar Anna op stond....maar natuurlijk had ze niet gerekend op "ons ding"...man met bordje kwijt. Weer wat dommige blikken en toen besloten we maar mee te gaan met een taxi chauffeur die natuurlijk ook een casa wist (van z'n broer) Wij zijn niet bang voor een beetje avontuur :). Uiteindelijk een prima casa (casa Mayor) met aardige mensen die ons graag van alles uitlegde over de omgeving. Gelijk met de taxichauffeur een afspraak gemaakt om ons morgenvroeg op te halen om naar Playa rancho Luna te gaan.
 
Vanmiddag gelijk op verkenning in Cienfeugos , mooi rustig stadje weer heel anders dan alle andere tot nu toe. Luxueuzer zou ik het noemen; daarom hier maar nieuwe sandaaltjes gekocht omdat de gene die ik mee genomen had letterlijk kapot gedanst heb in Trinidad :-) 
En vanavond moeten we toch weer aan de salsa vermoed ik want Missy is nu verslaafd....
Richting centrum loop je via de Malecón , op de terug weg waren wij aan een verfrissing toe wat eigenlijk kwam door de nadorst van in het centrum en dus gingen wij naar een soort park met klein barretje wat bestellen, Missy wou graag wat tapas achtigs erbij en bestelde dus pan à mayonaise .( denk dat ze stiekem Tascha mistte ) we kregen een mini wit broodje met een druppel mayonaise. Hilarisch ! Mega de slappe lach gehad. 
 
Vanavond gaan we ergens proberen iets meer te eten te krijgen en daarna naar een tuinfeest. 
 
We gingen eten bij Casa Prado een druk bezocht restaurant , iemand had voor ons gebeld en tegen ons gezegd een uur of zeven. Wij kwamen om kwart over zeven aan de deur waar we op ons kop kregen door de portier verkleed als kok want we waren veels te laat!!!!! Tafel was al vergeven. Er stonden aldoor mensen voor de deur waardoor wij toch wel graag daar wouden eten. Nou okay we konden dan om acht uur terug komen maar moesten dan wel Echt op tijd komen. Wij liepen wat door om een aperitiefje te drinken en zetten de wekker .... 
Snel terug lopend brak Missy bijna haar been maar liep gelukkig goed af en Pffff we waren op tijd. Moesten zelfs wachten ! Moet niet gekker worden zou je denken maar de echt goede restaurants zijn hier niet zo dik bezaaid dus vandaar dat wij dit allemaal accepteerden. 
En terecht; heerlijk gegeten en flesje wijn erbij wat hier ook bijna nergens kan. 
 
Daarna naar het tuinfeest waar Salsa gedanst werd bij een bekende band waar ik de naam natuurlijk niet meer van  weet. 
Erg grappig de heren zelfs eentje van 70 komen je keurig halen doen een dansje met je en brengen je netjes terug. 
Toen dat afgelopen was werden we mee genomen naar Terry's een soort open podium waar zangers en zangeressen konden optreden. Ook weer erg leuk en er zaten ook echt goede tussen van opera tot rock. ( Slichersessie)
We hebben de avond geëindigd in een soort disco achtig iets. Al met al een leuke avond in een heel beschaafd stadje. 
 
Vanochtend was het dan zover. Eindelijk kan hij dan mijn Bucket list. 
Zwemmen met dolfijnen. Check ??
En het was enorm geweldig indrukwekkend heerlijk en super vet gaaf. 
Eerst een show van een uur denk ik waar het publiek aldoor mee mocht doen, aangezien het hele publiek uit ik schat 10 personen bestond kwam zowat iedereen aan de beurt. 
Missy mocht de hoepel voordoen ????
Daarna een uur lang spelen met de dolfijnen wij waren met 4 personen met 1 dolfijn. Kusjes geven, over haar buik aaien, salsa dansen met de dolfijn. Het was zo leuk. 
Aan het eind moest je op je buik gaan liggen in het water en je benen rechthouden en dan deden alle twee de dolfijnen je onder je voeten aan duwen met hun snuitje en vervolgens duwden ze je omhoog zodat je op hun neus stond. 
Werkelijk Te Gaaf. 
Ze maken overal foto's van die we gekocht hebben op een cd een blijvende herinnering. 
Onze chauffeur heeft ook een heleboel foto's gemaakt dus bewijsmateriaal genoeg.
 
De middag hebben we doorgebracht op weer een prachtig strand het was een dag met een sterretje of 10 mag je wel zeggen. 
 
Ons reisplan hebben we een beetje aangepast again, na veel overleg met bijna heel Cuba toch maar besloten om niet naar Santa Clara te gaan , ik wou daar heen omdat daar het monument van Che Guervara is. Maar het is 3 uur met de bus en het schijnt dat je na 20 minuten echt wel klaar bent bij het monument, we zouden dan met de bus weer 3 uur door moeten rijden om  Varadero te bekijken het toeristische gedeelte van Cuba vooral om de witte stranden te zien. 
Blijkbaar zijn daar weinig casa's en is het verder niet echt leuk. Doordat het veel al in hotels zijn weinig voor ons als backpackers.
Dus besluiten we een dagje langer in Cienfeugos te blijven een kalmAn dag te nemen en dan rechtstreeks naar Vinales
 
En opnieuw de slappe lach om het eten . We bestelden een salade met kip en parischenne ducess met mayo! 
We verwachten natuurlijk van die gefrituurde aardappel rotsjes .
De salade leek op een soort huzarensalade met kip voor 8 personen en daarna kregen we een bord aardappelpuree met een dun zacht laagje korst erop. ( ze keken al zo raar toen we de mayo erbij bestelden) 
Werkelijk weer de tranen over de wangen gelachen. 
 
Dinsdag Verjaardag van Nelson ???? zoon van Missy voor wie dat niet weten. 
Natuurlijk wou Missy graag Skypen en we wouden ook dit stukje plaatsen maar helaas Cienfeugos heeft geen WiFi dus dit kon niet. 
Gelukkig wel kunnen bellen zodat zij toch persoonlijk kon feliciteren. 
Ook een felicitatie voor Patricia en Leon! Hun zoon Morris is vandaag geboren! 
 
Verder bustickets geregeld en geld wezen wisselen ( mijn euro's mochten ook weer meedoen) Dit klinkt natuurlijk gemakkelijk maar dat is in Cuba net even anders. 
Voor alles moet je gewoon geduld hebben, veeeel geduld. Overal staan rijen en alles duurt lang heeeel lang. Maar wij zijn al helemaal gewend aan dit ritme dus voor deze twee activiteiten  trek je dan de ochtend uit. 
Want deze cadeca ( wisselkantoor) accepteerden niet een kopie van je paspoort wat betekend dat je terug naar je casa moet. En een busticket reserveren duurt zo wie zo minstens een uur. 
Verder lopen wij bijna alles dus je bent ff bezig. 
De middag hebben we doorgebracht aan een zwembad bij een hotel aan zee. Heerlijk.
 
Vandaag dus busdagje. Van Cienfeugos naar Havanna daar snel ticket kopen want er zat maar tien minuten tussen ( typisch hè nu kon het opeens wel snel ) 
En toen de bus naar Vinales.
De eerste nacht hadden we nog geen casa maar een van de bus chauffeurs had natuurlijk een familielid die een casa had dus nu zitten we op schommelstoelen voor de casa van Gissele & Randy. 
Dit dorp ziet er een beetje uit als een soort centerpark. Eerste indruk want we hebben alleen nog maar gedoucht en eten vanavond in de casa. 
Daarna gaan we op verkenning dus meer info volgt nog. 
 
Vandaag donderdag al om 9 uur naar casa Reinier gegaan deze is erg leuk, Sabien had deze voor ons gereserveerd, maar de aanwijzing waar die was was nogal summier . Straat voor tankstation. Aangezien wij gisteravond al wat rondgelopen hadden en in die straat geen casa gevonden hadden toch nog ff sms gestuurd. Antwoord was: de grote poort er staat geen naam op maar de eigenaar werkt ook het tankstation . O dan..... Deuk
Vanochtend dus hier naar toe, tassen neer gezet en gelijk paardenrit door de bergen geregeld.
Missy en ik waren allebei een beetje huiverig voor paarden maar vonden toch dat we het moesten doen.
 
Aangekomen bij cowboy Andre werden Chocolade en Caramel aan ons voorgesteld. 
Missy mocht op Chocomel klimmen en ik op Caramel . Gelijk helemaal leuk, echt niet eng en voelde ons direct twee amazones . 
Een klein mank hondje genaamd Olivier liep de hele weg voor ons uit. Caramel was haantje de voorste en wou aldoor voorop lopen, als Chocomel een keer voorop liep ging de mijne aldoor proberen in te halen, wat lastig ging op de smalle paadjes. 
We reden door een prachtige vallei , hebben onderweg een grot, meertje , koffieplantage en een tabaksplantage bezocht. Erg leuk en interessant . Persoonlijk vond ik het paardrijden echt het leukst, bergjes op, door water, bergjes af. De paarden liepen rustig heel soms klein drafje. 
Ook leuk waren alle cowboys die we tegen kwamen, allen dragen rubber laarzen met sporen ....
Heb er zelfs 1 gezien met witte rubber laarzen met sporen. 
De tocht duurde 4 uur ongeveer dus we voelen onze zitbotjes. 
Als er een stilte viel, dus als Andre even niet tegen Missy praatte dan ging hij zingen: La Bamba.
Ik kreeg het schoolreisjes gevoel en wou al een kanon beginnen.
De natuur is hier prachtig, en ook leuk zijn alle beesten die we tegen kwamen. Stieren, biggen, gieren, kippen en natuurlijk honden want die kom je in heel Cuba tegen. Kleine hondjes die overal los rond lopen. 
Terug in de casa was onze kamer schoon dus konden we lekker douchen en ff relaxen. 
 
Straks hapje eten en zo......
Morgen laatste stranddagje voor Missy net ff taxi geregeld voor een prikkie, worden we steeds beter in . 
 
Terug komend op hapje eten en zo kwamen we uit bij een show met band , danseressen en zanger die elkaar afwisselden. Vooral voor de groepen toeristen die je hier in Vinales erg veel tegen komt. ( lees: busladingen vol met mensen op leeftijd die allemaal sokken in sandalen dragen, afritsbroeken en wandelen met van die stokken. Beeld bij?) 
Gelukkig waren er ook best veel locals wat het toch gezellig maakte en er enorm salsa gedanst werd. 
Persoonlijk heb ik er nog een beetje moeite mee, die controle overgeven aan een leidende danser hè .... Niet helemaal mijn ding.Waar bij komt dat Cubaanse mannen erg sexueel ingesteld zijn en een glimlach met pink voor hen genoeg is om een volledige liefdesverklaring af te leggen die ik dan wel niet versta maar toch. 
Missy genoot zij zwierde over de dansvloer alsof ze nooit anders gedaan heeft. 
Verder heeft ze op een of andere manier haar eigen gay scène in elke stad wat zo wie zo erg lachen is. 
Ik kwam in gesprek met een danser en probeerde hem uit te leggen dat ik duizelig werd bij het draaien tijdens de salsa. Hij was salsa leraar en nodigde ons uit voor vrijdagavond een  lesje te komen nemen.
Nou zijn alle Cubaanse mannen dansleraren mocht je dit nog niet weten.....tenminste dat beweren ze maar deze overtuigende me en ik sprak voor vrijdagavond af wetende dat ik Missy daar weer enorm happy mee maakte. 
 
Maar vanochtend eerst met 2 anderen met de  taxi naar Cayo Yutias. Een populair strand 60 km verder.
De taxi was weer zo'n naar benzine ruikende koektrommel en de chauffeur was in zijn vorige leven een lama :-) maar alla. Onze mede passagiers waren 2 homo's uit Tsjechische republiek , de ene was al voor de vijfde x in Cuba en hij vertelde onderweg dat dit jaar Vinales een grote verandering was ondergaan, veel meer huizen vooral veel Casa particulier en veel meer restaurants opeens. Hij mistte nu al het oude Cuba. 
Toen ik zei dat het toerisme toch wel goed was voor de Cubanen liet hij duidelijk merken dat dat niet helemaal waar was omdat als het zo door ging Amerikaanse taferelen zouden ontstaan en dat is voor niemand goed zei hij. 
Lijkt onvoorstelbaar idd dat hier in dit land lichtgevende reclame borden en zelf Mac Donald zou zijn. Het was een mooi strand en er was weer een lach moment in het restaurant . Je krijgt hier geen lunch zoals wij hem kennen maar een avondmaaltijd. Aangezien ik dat echt niet wil vroeg ik om de vis cocktail die ook op de kaart stond; brood erbij gebedeld en ik vond dat ik dat weer slim gedaan had. 
Ik kreeg een schoteltje met 8 kleine stukjes vis en een theelepel mayo. ( o en wat stukje brood dat dan weer wel) blijft leuk dat eten bestellen.
 
Terug gekomen snel snel ff naar de casa en door naar de Salsa les. Wat erg leuk was . Weer heel anders dan in Trinidad ( gelukkig wel dezelfde basis stappen) 
We zijn weer enthousiast . Nu net gegeten in de casa , het scheelt per casa maar deze was weer heerlijk. 
Missy doet ff een powernap want we moeten vanavond weer aan de salsa natuurlijk. 
( ik denk dat ik mijn voet in verband doe dan hoef ik niet ) 
 
Morgen ochtend met taxi en twee andere taxi naar Havanna geregeld, van deur tot deur dus das makkelijk. Laatste dagen voor Missy aangebroken. Cuba en ik zullen haar missen , ze past hier gewoon. 
 
Zitten nu op een parkeerplaats in Havanna te wachten op andere taxi voor medepassagiers. Na een rit tijdens vreselijke regen , aquaplaning en een rokende auto. 
 
Na een hoop gedoe  ( van deur tot deur was toch niet helemaal waar) ons af laten zetten in de wijk Vedado. Dit is een luxe wijk in Havanna mede omdat we niet te ver van hotel Nacional wouden zitten omdat we vanavond daar gaan dineren en naar een show die Musica Traditionale Cubana heet. Met als speciale gasten leden van de Buena Vista Social Club. 
Hier moesten we dus een casa gaan vinden, het goot van de regen en we waren best beetje gek geworden in de taxi door de Duitse medepassagiers die ongelooflijk moeilijk deden over alles en nog wat.
Dus eerst koffie waar Missy Remo smste. Die gelijk drie B&B adressen via internet vond en doorgaf. ( Thank You) na wat heen en weer gebel met de casa's een gevonden en ons door een taxi heen laten brengen. 
Nou...!! We zijn opeens prinsesjes op gympen met rugzakken. De eigenaresse heeft ons het hele huis laten zien met binnen tuinen en overal aparte kamers voor. We hebben een kamer in koloniale stijl met kleedjes en tafeltjes, een badkamer met bad en bidet. 
Missy heeft een kroontje opgezet en maakt nu pirouettes en heeft van de hele woning foto's gemaakt. 
 
Met andere woorden Missy haar laatste nacht doen we in stijl ????????
 
We hopen in Hotel National ook eindelijk weer internet te hebben zodat we dit ook kunnen plaatsen want het word wel een heel lang verhaal nu. 
 
Ga de IPad nu aan Missy geven zodat zij kan Jubelen . 
 
Ola! Ik heb hier vrij weinig aan toe te voegen. An heeft het allemaal zeer treffend beschreven en ik schiet weer in de lach als ik het allemaal na lees.
Maar ik zal mijn 15 cents maar erbij doen als aanvulling vanuit mijn perspectief ????
Ik vond het niet erg dat we nog een nachtje in Cienfuegos zijn gebleven, want idd had ik daar mijn eerste gay best friend ontmoet. Hij heette Ray en we kwamen in gesprek toen we ons gelijktijdig omdraaide om een belachelijk knappe vent na te kijken...dat schept direct een band, dat snap je. Vreselijk met hem gelachen en zo ook heerlijk op de dansvloer me kunnen laten gaan. 
 
Het paardrijden door de vallei van Vinales was werkelijk prachtig!! Erg mooie omgeving en het was heerlijk relaxed om dat vanaf de rug van een paard mee te maken. Onze paarden waren heel lief en meegaand en paste precies bij ons....de mijne was relaxt en ontspannen en die van An...dat had An al beschreven ???? 
Savonds heerlijk gedanst....had niet gedacht dat ik zo gegrepen zou zijn door het salsa virus! Denk dat ik in Roermond toch maar les ga nemen. Dus tips zijn welkom!
 
De dag erna bij Cayo Yutias....Anna..hier had je ook gepaste stilte moeten doen hoor....good golly Miss Molly! Wat een prachtig strand....echt een plaatje!! Ik ben een stuk gaan lopen en voorbij een, hoe heet het als het bosje tot aan het water waarbij bomen half in zee staan? In ieder geval dáár voorbij was het plekje voor de locals. Allemaal auto's tussen de bomen, bbqs en vissende mannen. Eèntje had een grote ring met allemaal net gevangen vissen, in allerlei prachtige kleuren. Het kan zijn dat hij me uitnodigde voor een bbq maar ik weet het niet zeker...No comprende señor..
Vinales had zeker bepaalde charme maar het was idd een echte tourist trap aan het worden. Gelukkig maakt de natuur veel goed, en de salsa smaakt overal heerlijk ????
 
En nu in Havana...alweer mijn laatste avond in Cuba!!
Het lijkt alsof ik heel lang ben weggeweest en toch is het voorbij gevlogen. Ik heb zoveel gezien, gedaan en meegemaakt dat mijn hoofd er af en toe van tolt. Van door Havana zwerven met Bien en naar een baseballwedstrijd gaan tot zwemmen met dolfijnen en dansend tot de zon opkomt. Het was een wervelende indrukwekkende reis. Ik zal het missen en ga als ik terug kom veel denken aan Anna en Bien die nog ergens op een strand cocktails drinken (ik wil ook! :))
Maar het is ook lekker om naar huis te gaan en mijn gezinnetje weer te knuffelen. En natuurlijk m'n vrienden en vriendinnen!
Maar ho ho...rustig aan, nog èen nacht genieten van het nachtleven in Havana, slapen in mijn prinsessenkamer en morgen gezellig lunchen met Bien en An!
 Hasta luego!! 
Me gusto Cuba!
 
In Hotel Natonal lag de WiFi eruit, dus vandaag gaan we het in Parque Central Hotel proberen.
Kan ik nog wel even vertellen dat de show erg leuk was. Luxe toeristenshow met kei goede muziek dans en eten.
Geëindigd met Yke en Eva die ook in Havanna zijn omdat ze ook vandaag terug vliegen,
In een dragshow wat wel passend was gezien Missy haar nieuwe vriendengroep. ????
 
Hasta Luego xx
 

Trinidad

Baragoa/Santiago de Cuba/ Trinidad

 
Eerste bustripje zit erop! Rugzak bij Miquel en Damaris gezet en nu lunchen bij Hotel Casa Grande in Santiago de Cuba. 
Om zes weer richting busstation om dan 10 uur te reizen naar Trinidad. 
Leven van een backpacker gaat niet over rozen......
Op zich is het prima reizen met de bus in Cuba, ja het is te koud in de bus maar verder okay. Je moet alleen nooit maar dan ook nooit op de busstations naar de wc gaan. Dat is spelen met je leven je hebt gewoon geluk als je zonder vreselijk enge ziektes er weer af komt.
Zo enorm smerig heb ik het nog zelden gezien en ik heb echt al heel veel wc's gezien-
Alla tis maar dat je het ff weet.
 
Morgenochtend word ik opgepikt om naar de casa particulier te gaan waar ik me dan ff kan opfrissen en rond de middag klaar kan zitten met de Mochito voor Missy. 
Zo leuk om dan een terrasje te pikken in Trinidad ipv op het stationsplein in Roermond. 
 
Kreeg sms van Emiel dat door een ongeluk op de A73 er zoutzuur gassen over Roermond waaien waardoor iedereen weer binnen moest blijven... ( asbest, zoutzuur ) 
Trust me, nergens voor nodig hier in Santiago de Cuba hangt gewoon continu een smog laag uit de auto's komen zwarte uitlaatgassen en neem je een taxi adem je benzinelucht in. 
En Niemand heeft een mondkapje op hoor. 
 
Trinidad is een gezellig stadje , toeristisch en mooi. 
In de middag Missy bij de bus opgehaald. Helemaal leuk natuurlijk. FF naar de casa bij Oscar en Patricia en toen welkoms Mochito  met kleine lunch en live Music. 
Grappig detail; ik ben zo blij dat Missy er is dat ik gelijk stopte met denken en zonder beurs mee was gegaan.......Missy moet gewoon vanaf nu aan alles denken ????
 
Wat rondlopend en kijkend over de met 
Beetje rondlopend over de kinderkoppen, waar hier alle straten mee belegd zijn op weg naar Plaza Mayor Hoorde we leuke muziek , bleek uit de Bodeguita del Medio te komen, copie van de bar in Havanna. 
Volle bak om 16:00 , daar ging onze historische wandeling. We ontmoeten daar Eva en Imke uit Amsterdam , waar we vandaag mee naar Playa Ancon gaan .
Na twee uur dansend en drinkend rolden we deze Bodeguita. uit met het voornemen salsales te nemen. 
 
Trinidad is eigenlijk een spookstad, aldoor verdwijnt er iets op een onnavolgbare wijze. De kerk, ons richtpunt zijn we aldoor kwijt, Playa Mayor Het plein van Trinidad waar iedere avond live muziek is verdwijnt als je twee andere straatjes neemt, Heel gek allemaal. 
 
Uiteindelijk zijn we met ons twee naar Playa Ancon gegaan omdat Imke ziek was. 
Nadat we Kris kras door Trinidad gelopen hadden en bij drie infotours en reisbureautjes geïnformeerd hadden naar de beste Tour naar Salida hacia Topes de Collantes besloten we om met een taxi zelf naar de berg en waterval te gaan. Afspraken voor de volgende dag gemaakt en vervolgens naar het strand.....
 
.........( dit is bewuste stilte......) Zo mooi, wit strand, palmbomen.... Do I say more? 
 
Dezelfde avond daad bij woord gevoegd , van een professionele salsa danseres salsa les genomen. 
Zij kwam ons in de Casa ophalen en nam ons. Mee naar de dansschool; wat een ruimte van 5 bij 5 bleek te zijn met twee ventilatoren en een tv-netten videobanden. 
Maar na de eerste basisstappen waren wij dit alles al vergeten en in volle concentratie kregen we een uur les. Super leuk was het, de chica was enorm fanatiek en leerde ons houding ademhaling en riep aldoor circulair circulair . Ook was gras een van haar favorieten uitspraken
Zoals je begrijpt sprak zij alleen Spaans. 
Nadat het zweet ons tussen de bilspleet stond zei ze Manana en wees naar de klok . 
 
Na ons maar weer omgekleed te hebben hapje gaan eten in restaurant op Playa Manor ( was er opeens weer) en daarna op dat zelfde plein met Eva wat gedronken. Helaas werden we niet ten dans gevraagd ( tenminste niet door iemand met wie je dat zou willen) wat vooral Missy heul erg vond. 
Missy word door veel mensen als Cubaanse gezien en aangesproken erg grappig.
 
Het is zo wie zo heerlijk dat ze er is we zijn echt samen aan het genieten. 
( nette samenvatting ????) 
 
Vanochtend om 8 uur werden we opgehaald door de taxi die ons bracht naar de Topes de Collantes. Door een prachtig gebergte met weer schitterende uitzichten kwamen we bij de ingang van het nationale park! Een bord met de naam en pijl erop en dat was het.
Okay wij begonnen maar te lopen , ietwat onzeker of we nou wel echt op de goede plaats waren afgezet , maar na van loop van tijd kwamen we bij een houten huisje waar een koffieboertje woonde en die ons verder de weg wees nadat hij ons een kopje koffie van eigen plantage ( 10 boompjes) aanbood. 
Via een vrij stijl pad naar beneden, soms waren er een soort van treden gemaakt maar merendeel moest je je weg vinden via keien en rotsen. Missy kreeg enorm het Jane gevoel maar Tarzan hebben we niet gezien; sterker; we hebben niemand gezien. 
Na een daling van ruim een uur onder het geluid van de waterval bereikten we het bergmeertje waar de prachtige waterval in uit kwam. 
Indrukwekkend mooi. Natuurlijk zijn we er naar tor gezwommen en hebben een douche eronder genomen. Het water was koud en glashelder. 
 
Na een rustpauze met 1 banaan en 1 pastel ( soort klein gevuld bladerdeegkoekje) aan de terug weg begonnen. Zwaar maar goed te doen kwamen we heelhuids weer boven waar de taxi chauffeur een dutje deed, deze wachten tot je terug bent omdat het heen en weer rijden natuurlijk teveel kost en zo'n rit onbetaalbaar worden. 
Gestopt bij een restaurant waar ze alleen complete maaltijden hadden maar na enig overleg kregen wij 10 scampi's wat fruit en tomaten. Hiervoor betaalden we veel meer dan normaal zou zijn maar we hadden het verdiend. 
 
Bustickets voor morgenochtend kwart voor 8 gereserveerd om naar Cienfeugos te gaan . 
Zo meteen dus eerst ff ergens proberen dit te gaan posten, dan nog een salsalesje en dan de laatste avond in Trinidad alweer. 
 
Muchos Besos    Anna & Missy.
 
O ik geef de IPad nu ff aan Missy kan zelf ook praten hè .
 
 
Jaaaaa het is heerlijk om hier bij An te zijn. Ik moet zeggen dat ik Cuba een geweldig land vind en ik kan niet anders zeggen dat ik enorm geniet!! Van Habana (zo zeggen wij dat hè) met Bien ontdekken tot de lange busritten en nu weer Trinidad. Een prachtig dorpje met veel kleur en overal muziek. 
Tja en dat dingen kwijt raken is een beetje "ons ding" geworden... Had An het eerst vooral met sleutels, sigaretten of beurs nu raken we volledige delen van het dorp kwijt. Om mekaar vervolgens ietwat dommig aan te kijken en te vragen "weet jij het nog"?
Maar na 3 dagen krijgen we (An dan, ik hou dat dommige nog even aan) Trinidad een beetje door en vinden ons weg wel.
Die eerste dag was erg leuk. Tja geef me een bar, drank en muziek en ik ben al gauw tevreden. Maar dit was heel erg leuk, ze bestonden die dag èen jaar dus het was groot feest. De een na de ander ging optreden en er werd volop gedanst. Leuke meiden Ike en Eva en zo gestoord als eeehhh tja wij, eigenlijk.
Het strand..............
 
 
Ook hier gepaste stilte. Voor mij de eerste keer op een tropisch strand. Ik twijfelde of ik cool en blasè naar m'n ligbed zou flaneren of rondrennen onderwijl schreeuwend "OMG wat is het hier mooi"!! Heb toch maar gekozen voor het eerste...maar ik zou mezelf niet zijn als ik het tweede niet een beetje zou doen.
Om vervolgens neer te storten op m'n bedje met een Mochito in de hand...had ik al gezegd dat we onder een palmboom lagen? Nee? We lagen gewoon op het strand onder een PALMBOOM!!! 
 
Savonds flink zweten bij de salsa workshop. Ons docent was echt super! Ze begon met wat basis pasjes om te zien wat je kon, of je ontspannen was en of je je kon laten leiden....geen probleem voor An (gniffel) 
Aan het einde van de les waren die eenvoudige pasjes veranderd in een echte salsa dans met verschillende draaien en bewegingen. Wij (ik vooral) voelde me heel bedreven en wou het liefst dansend door de straten gaan.
Helaas mijn kunsten nog niet kunnen showen en ben nu weer bang dat ik alles vergeten ben. Maar gelukkig hebben we vanavond nog een les...ik denk voor gevorderden..
 
Zaterdag een echte hike door de bergen naar Vegas grande. Het was werkelijk prachtig!
Lees van An nog maar een keer, ik moet stoppen. Ze verveelt zich.....
Grapje we gaan even op zoek naar internet en wellicht een drankje :))
Adios!! Muchos Besos 
 
 

Baragoa

Baragoa

 
Na een 5 urige taxi rit in een naar benzine ruikende auto in Baragoa aangekomen. 
De rit was lang maar heel mooi. Damaris de gastvrouw van de casa reed mee tot Guantánamo waar haar schoonvader woont. Daar koffie gedronken en een beetje gekletst :-) en toen weer verder. Het grappige en tegelijk trieste is wel dat op best toeristisch uitziende stop plaatsen met prachtige uitzichten alleen maar bier sigaretten en rum te koop is. Soms water. Er staan borden dat er ook eten is maar als je bv sandwich ham zou bestellen heb je geluk als je ham krijgt meestal hebben ze niks. Wel altijd rum, overal! 
O en op een van de stop plaatsen waren ze een heel varken aan het snijden, buiten in de zon, smakelijk ! 
Tony dronk bij de eerste stop 2 bier en gaf mij ook een blikje, het was 10:00 uur! Bij een volgende stop bedankte ik vriendelijk maar hij dronk er weer twee. Daarna moesten we nog ff de berg over. Twee uur pas rijden met 100 km per uur bij iedere bocht hard claxonnerend.
 
Hij bracht mij naar casa Lidia een prachtige casa gerund door Lidia en Christiaan die in Stuttgart zijn bedrijf heeft verkocht en sinds november 2014 deze casa particulier heeft.
Net een rondje door het dorp gemaakt. Een schattig dorpje achter de bergen met een klein pleintje met restaurantjes. En internet gevonden dus mijn Santiago de Cuba kunnen plaatsen.  In deze casa kwamen na mij 6 Serviërs binnen met wie ik morgen een taxi ga delen naar een bijzonder strand. 
Het bleken er 10 te zijn, 4 andere zaten in een andere casa, leuke avond gehad met rum en sigaren. 
Vandaag info opgevraagd over excursies in de buurt, het toerisme staat hier nog in kinderschoenen dus niet zo heel veel kunnen vinden. Christiaan zei dat als ik 3 andere reizigers kon vinden hij een taxi met chauffeur / gids kon regelen en dat voor een derde van de prijs. 
 
Maar vandaag stond eerst playa Manguana op de planning. 
We vertrokken met een jeep en een oldtimer richting beach. Onderweg de mooiste omgeving tot nu toe gezien met hutjes met rieten daken, tussen de palmbomen. 
We staken de Toa river over een grote rivier wat oa een excursie is. Glashelder water wat je kan drinken. 
Kwamen langs een school en een van de girls die zelf lerares Engels is in Servië leerde mij de kleuren van de uniformen die de kinderen dragen, de gelige broeken en mini rokjes zijn voor de kinderen die bv in de bouw gaan werken, de blauwe gaan naar de universiteit. De rode rokjes en broekjes zijn nog basisschool leerlingen. 
Vanochtend voordat we gingen had ik al een wandeling gemaakt en kinderen tussen de 10 en 12 marcheren zien oefenen met een leraar. Heel bizar . 
 
Rijdend en lopend door deze regio denk ik veel aan Silvia, next time Moet je echt naar Baragoa. Hier heb je nl de cacao plantages en het ruikt enorm naar chocolade overal. Op het strand kon je ook een bal chocolade kopen nog zacht ! Maar dit terzijde :-) 
 
Playa Manguana is eigenlijk gewoon een strand aan de zee, niet met witzand maar wel met een prachtig uitzicht. 
Heerlijke dag aan zee gehad , de verkopers op het strand verkopen cocosnoten, chocolade en 1 gehandicapte man probeerde pagina's van een boek van Che Guervara te verkopen . 
Op de terugweg weer onder de indruk van de prachtige natuur en watje ook op valt zijn de vele Cubanen hier die zich per fiets verplaatsen.
 
Vanavond rondje door centrum gemaakt en toeristen gezocht voor morgen een trip te maken. Maar ik kwam alleen een groepje Engelse bejaarden tegen en zelfs voor weinig geld heb ik daar geen zin in. 
Dus vrees ik dat ik via de normale weg een trip ga maken, in verhouding dus veels te duur maar wil toch wel graag nog meer van de omgeving zien. ( neem ik die boottocht wat 300m schijnt te zijn er maar op de koop toe bij ????) 
Gegeten in een tentje waar ze pizza's verkochten bleek een zaak voor de locals te zijn want op de menukaart stonden alleen maar nationale prijzen. De Cubanen hebben een andere geldsoort dan dat de toeristen gebruiken. Dus dat was best apart, ook met betalen want ik wou wel cucs terug. Moesten ze ergens heen om die te gaan wisselen. 
 
Lydia heeft mij opgenomen in het huis, ik eet in de keuken en zij vertelt mij de geheimpjes van het huis. Er zaten twee mannen in een van de kamers, de vorige nacht had een van hen een Cubaanse vrouw mee genomen, vannacht kwam ze om de paar uur kijken of ze al terug uit de stad waren, zij wonen nl zelf in een huis hiernaast. Buiten het feit dat ze het niet wil hebben mag dit ook echt niet van de staat.
De houder van een casa staat een bedrag af aan de staat per loge en dat word gecontroleerd. Je kunt eigenlijk niet gewoon logeren als Niet Cubaan in Cuba. 
Ze fluisterde dan aldoor tegen mij of er al iemand was.... ( deuk) 
 
Het ontbijt wat in de casa's word gegeven is prima, hier is het extreem veel. Ik wil dat niet dus krijg gewoon wat brood met ei en fruit. De koffie mag ik zelf pakken. 
Vanochtend ging de groep uit Servië weg, ik nam de left overs. Ze vind dit heel grappig. 
Het ontbijt is in deze casa eigenlijk niet bij de prijs inbegrepen maar bij mij wel .  ( denk dat ik nu xtra korting krijg ????
 
Vandaag Tour naar Yumuri river gedaan. 
Samen met 6 Nederlandse en 3 Duitse toeristen. Geen Nederlander gezien sinds Sabien en nu opeens 6! 3 leuke net afgestudeerde studentes uit Utrecht een koppel en een vrouw van rond de dertig uit Venray. Was gezellig dus.
We begonnen bij een cacao plantage waar het hele proces werd uitgelegd, reuze interessant en nooit geweten dat een cacaoboerin in zo'n mini huisje daar de cacao maakt voordat het naar de fabriek gaat voor verdere bewerking. 
Vervolgens via de Germanypas door naar de Yumuri river. 
De omgeving was weer heel de weg schitterend. De Yumuri rivier hoort een triest verhaal bij, nadat Amerika in Cuba binnen was gevallen waren vele boeren wanhopig en pleegden in deze rivier zelfmoord zijsprongen van een hoge berg in de ondiepe rivier. 
De gide heeft eigenlijk over iedere meter van de trip wel wat verteld maar beetje teveel info voor nu. 
Wat oa bijzonder was dat we de kleinste kolibrie in een nest hebben kunnen zien de Esmeralda Hummingbird gekleurde slakken heb gezien, gezwommen in de Yumuri rivier, En dat ik vandaag de kleinste vis ter wereld heb gegeten de teti vis 
. Leek beetje op wormpjes maar erg lekker. 
 
Geëindigd op terras met Mochito's .. ( Limburgse chick krijgt de schuld :-)
Ik moet nu stoppen om dit vanavond nog te posten want morgen ochtend moet ik om 8:15 de bus hebben naar Santiago de Cuba ( 5 uur) en dan om 19:20 de nachtbus naar Trinidad.....
Daar kom ik om 7:30 aan om me klaar te maken voor Missy die om 13:00 in Trinidad komt....
 
Gaat helemaal goed komen . 
Buenes noches xxx
 
 
 
 

Santiago de Cuba

Bustocht Havanna - Santiago de Cuba

 
Vannacht de nachtbus naar Santiago de Cuba gepakt. Een reis van 15 uur. Omdat ik per see deze kant van Cuba ook wil zien hiervoor gekozen. Niet te vergelijken met de busverbindingen in Argentinië waar ik dat ook eens heb gedaan maar voor Cubaanse begrippen goed te doen. 
Alleen jammer dat de airco op vriezen stond, en hoewel ik vest en doek mee had genomen kreeg ik van de chauffeur toch ook nog zijn jas. Onderweg reden we door dorpjes en dan leek het of ik in een film reed, alleen maar laagbouw gekleurde huisjes en veel paard en wagens of verweerde mannen te paard. Gekke gewaarwording alsof het niet echt was.
Aangekomen in Santiago de Cuba werd ik opgehaald door een taxi dat door de casa particulier geregeld was. 
Erg fijn. Johnny heeft deze casa voor mij gereserveerd, we hadden een aantal via internet gezocht maar veel is vol in januari. 
Op internet stond; Engels sprekend, altijd handig als je geen Spaans spreekt.
Damyana de gastvrouw spreekt Engels; yes, No en okay...... Lachen dus maar ze doet haar best en ik ook, dus eet ik vanavond mee en als we elkaar goed begrepen hebben krijg ik vis:-) 
Morgen de stad verkennen, al even een klein rondje gemaakt omdat ik water moest halen, lijkt rustiger dan Havanna met leuke pleinen. 
Vrijdag ochtend naar informatie toerist gegaan waar Lai Gen mij super geholpen heeft. We zijn BFF nou en ik heb haar tel nr voor als ik volgend jaar weer naar Cuba kom. Zodat ik dan op kraamvisite kan komen omdat ze in april haar eerste kindje verwacht. .....! Ze adviseerde mij om langer naar Baracoa te gaan dan mijn planning was en gaf allerlei tips voor daar. 
Maar daarvoor moest ik wel gelijk naar het busstation tickets gaan regelen voor heen/ terug en Trinidad . Ze zei; pak de motor taxi. Ik dacht; Uhmmm. Maar ik liep naar de aangewezen hoek en stapte  achterop de motor, de bestuurder gaf mij een helmpje en hoppa. Voor 1 cuc bracht hij mij, dit is ongeveer 82 cent. Met de taxi was het 5 cuc ( ook geen geld natuurlijk) maar dit was wel veel leuker. 
Bij het busstation tickets gereserveerd voor Baracoa / Santiago de Cuba as woensdag de 14de en Santiago / Trinidad , zodat ik de 15 de in Trinidad ben als Missy komt. Maar ticket voor as zondag 11 januari om naar Baracoa te gaan kon niet was vol. Moest ik maar gewoon een uur eerder komen....???? Raar volk die Cubanen ????  Maar ok komt goed ik kom er wel. 
Casa gereserveerd en daarna Santiago de Cuba gaan bekijken. 
 
Op Plaza de Marte werd ik door een Cubaanse man aan gesproken, op zich niet bijzonder want dat doen Alle Cubaanse mannen maar deze sprak beetje Nederlands. Hij had salsa lessen gegeven in Rotterdam . ( zei hij ) Hij heeft mij vandaag de oude stad laten zien het museum del Ron ; hoe de rum gemaakt werd en me mee genomen naar Trova tradional Cubana.  Geweldig! Salsa danstent waar Cubanen aan het dansen waren en livemuziek speelden. 
Ik heb gedanst met ik vermoed een travo die super kon dansen en mij door het zaaltje smeet. Het was 13:00 uur en 30 graden en ik probeerde mijn rugzak ook nog in de gaten te houden. 
Van de band en dansers heb ik een filmpje gemaakt maar is onmogelijk om hier onn line te krijgen vrees ik. 
Okay dit alles deed deze Rotterdamse ? Cubaan om mij morgen een trip aan te bieden naar Sitos Patrimonales  een prachtige trip oa met boot naar een gebergte hier vlak bij, voor 20 cuc minder dan dat het normaal via bv hotel zou kosten. 
Het was een leuke middag en morgen ochtend om 8:30 zal hij alle Nederlandse vrouwen vervloeken want ik ga morgen die trip voor nog minder maken met de broer van Michael de gastheer van deze casa. Hij was misschien best van plan me een leuke dag te bezorgen maar al versta ik niet zo goed Spaans, ik herken de toon en blikken van zijn vrienden die wij tegen kwamen en leek me niet so slim om met hem alleen een boottocht te gaan maken. 
 
De gastheer en vrouw van de casa zijn echt heel hartelijk en regelen alles voor je. 
Aangezien je hier geen hostels hebt kom je niet zo heel veel backpackers tegen, toevallig in deze casa twee Duitse jongeren die in twee weken Cuba bekijken op Bergschoenen en met professionele camara's, niet echt relaxt dus. Des te fijner dat Miguel en Damyana me als loge behandelen en samen met mij aan de keukentafel mochito's drinken.
 
Vandaag ging ik met Tony de broer van Miquel een toer in de omgeving van Santiago de Cuba maken, hij rijd taxi en was vandaag mijn privé taxi. Omdat hij geen Engels spreekt had hij Albert mee genomen die een beetje Engels sprak, geleerd op straat. Albert is een erg arme Cubaan zonder werk en met een verrot gebit. Je ziet duidelijk verschil onder de Cubanen .
We reden eerst naar Cementario Santa Ifgenia. Een indrukwekkende begraafplaats waar je geen foto's mocht maken, maar Albert leerde mij gelijk dit stiekem wel te doen. Er liggen hier allerlei historisch gezien belangrijke personen in grootse bouwwerken. Ieder half uur wisselt de wacht. Een ceremonie die onder luide zware muziek marcherend gebeurt. Drie militairen marcheren naar het monument en wisselen met drie anderen. Zij marcheren als Russische militairen. Het waren hele jonge mensen, later werd mij uitgelegd dat als je naar de universiteit gaat je eerst twee jaar het leger in moet. Rijdend door Santiago de Cuba werden mij allerlei fabrieken gewezen. In Santiago de Cuba hangt een smog laag en ruikt het naar benzine. 
Vervolgens op weg naar Castillo del Morro. Dit kasteel is een van de grote attracties voor toeristen hier. Weer moesten wij stiekem foto's maken. Binnen is het een museum met allerlei wapens en beelden van generaals. Zelfs Piet Heijn werd genoemd maar aangezien alles in het Spaans stond beschreven niet helemaal duidelijk voor mij.
Het uitzicht is prachtig! 
Ik zal niet alles op gaan noemen wat zij mij hebben laten zien, wat wel erg mooi was was heel hoog in de bergen met een uitzicht over de hele stad. 
Toen ik beide heren op een cerveza wou trakteren mocht ik niet betalen. Tony betaalde met nationaal geld omdat het dan veel minder is dan dat ik met cucs zou betalen. 
Albert heeft veel gepraat over de politiek van Cuba en hij hoopt dat het gaat veranderen. Hij had geen werk omdat hij 8 jaar geleden mee gedaan had aan een demonstratie. 
Verder wist hij weinig van Europa , alleen dat Olanda koud was en koffieshops had :-)
We reden door naar de playa Syboney , deze was nu open voor alle Cubanen maar pas sinds een aantal jaar. Daarvoor mochten cubanen er niet komen. De bedoeling was dat we zo'n twee uur op het strand zouden blijven en ik kon gaan zwemmen. 
Ik voelde me nogal opgelaten op mijn doek met Albert een meter naast me zittend op een steen......
Dus besloot ik maar een massage te nemen op het strand, dit werd gedaan door studenten van de fysiotherapeuten opleiding. Een massage van een uur door een vrouw en een jongen, in de zon met een lichte zeewind.   Mmmmmm. 
Op de terugweg nog een park met beelden van dinosaurussen bezocht maar daar maak je mij niet zo blij mee en een museum met oude Amerikaanse auto's waar weer de foto's stiekem moesten. 
Het was een bijzondere dag! 
 
Gelijk geregeld dat Tony mij morgen naar Baragoa brengt aangezien ik geen busticket heb voor morgenochtend. Ik hoop daar ook ergens internet te hebben zodat ik jullie weer ff mee kan laten kijken in Cuba . 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

De reis en Habana

De Reis en Habana

 
Om 11.05 zou mijn vlucht vanaf Brussel vertrekken, nadat we ruim anderhalf uur te vroeg op het vliegveld waren wat voornamelijk door mij komt bang dat er iets mis zou gaan enz enz ging ik rond 10:00 door de douane . Na 20 minuten eindelijk bij de gate, pf dacht ik mooi op tijd want we konden om 10:30 boarden. 
Om 11 uur kwam het vliegtuig pas aan uit Madrid dus je begrijpt vertraging van ruim een uur. 
Ik verbood mijzelf een paniek aanval want ik dacht : komt vast goed! Geen idee hoe want ik had maar anderhalf uur om over te stappen in Madrid op de volgende vlucht naar Havanna.
We vlogen met een heel klein vliegtuig met alleen mannelijke stewards die sneller Spaans praten dan Mathijs van Nieuwenkerk en slechter Engels dan bij ons in Nederland menig kleuter. 
Alla ze begrepen dat ik haast had dus ik mocht er als eerste uit en begon te rennen. 4 gangen, 6 trappen een bustrip verder ( als je vliegveld Madrid kent weet je dat dit klopt) en ik kon boarden op de vlucht naar Havanna. 
Eenmaal in het vliegtuig duurde het nog een uur voordat we werkelijk vertrokken maar ik zat erin ! 
De afspraak met Sabine om een monchito met sigaartje te roken bij Hotel Parc Nationaal als ik met een taxi vanaf het vliegveld zou aan komen rond zes uur werd beetje te laat, Sabine was wel in hotel geweest maar kreeg tussendoor mijn sms over alle vertraging dat we een nieuwe afspraak moesten maken. 
Eenmaal geland stond ik nl een uur in een rij voor aan een enorm chagrijnige juffrouw mijn paspoort en Visum te laten zien. Snap wel haar vermoeide blik want van de lonen hier in Cuba die men van de staat krijgt zou niemand vrolijk worden.
Vervolgens de bagage gehaald en toen eindelijk naar buiten. Eerste sigaret in Cuba gerookt. 
Okay dan moet je even je euro's in cuc gaan wisselen....... Na weer drie kwartier kon ik een taxipropper , Jonny laten bellen die uitlegde waar ik zijn moest. 
De taxi chauffeur bracht mij naar Johny en Sabien die bij Maria Johny's mam op mij zaten te wachten. 
Het was toen 23:00 uur Cubaanse tijd dus 5 uur maandagochtend Ned tijd. 
Heerlijk om er te zijn, we aten macaroni, omdat Bien goed had ingeschat dat ik geen zes gerechten zou hoeven, daarna werd er water voor mij gekookt en kon ik me handmatig heerlijk douchen. 
Ik logeerde de eerste nacht bij Maria. Ze was zo gastvrij en zorgzaam, echt heel fijn. Ik sliep in de kamer van haar dochter waar zeker 45 paar slippers en sandalen en naaldhakken stonden. 
Geweldig geslapen dat snap je .????
 
Mijn eerste dag heb ik met Sabine heerlijk rustig doorgebracht aan een zwembad, kletsend en luierend. 
Nu in mijn eerste casa particulier . Grote kamer, met airco, koelkast, grote badkamer en in het halletje staat een kerstboom met gekleurde lampjes. 
Over een half uurtje gaan we naar de boulevard, een hapje en drankje doen. 
Wat ik tot nu toe gezien heb van Havanna is grote brede straten je kunt nog zien dat het een rijke stad is geweest met prachtige gevels. 
Veel fiets taxi's en natuurlijk veel oude Amerikaanse auto's. 
De winkels zijn een soort hallen waar verschillende ondernemers een tafel hebben waar ze wat verkopen. Kan werkelijk van alles zijn, tasjes, naaimachine onderdelen en lampenkappen. 
Het eten wat ik tot nu toe in winkels heb gezien denk aan groente en fruit ziet er voor onze begrippen nogal oud en niet vers uit. 
Tot zover ff. Ik type dit bij notities. Hoop dat ik als ik internet heb het kan plaatsen. 
Tijdens het hapje heerlijke garnaaltjes en drankje sterke sangria plannen gemaakt. Waarbij Johnny me goed hielp omdat hij de afstanden kent. 
Ik ga met de nachtbus woensdag op donderdag naar Santiago de Cuba dat kost het minste  tijd en dan kan ik van daar uit door trekken. 
 
Vandaag gaan we Havanna verder bekijken. 
 
Habana is enorm! 
Wij slapen in centro en vandaag zijn we via de de vierbaans kustweg eerst naar Hotel Nationaal de Cuba geweest. 
Een schitterend hotel in koloniale stijl, met oa ouderwetse lobby met postvakjes  en oude liften met hekwerk en waarboven een soort klok met verdiepingen hangt. ( zie je ze voor je? Denk aan oude films) Gewoon nog in gebruik. De plafonds zijn schitterend en de eetzaal is zoals je in films ziet uit de 50tiger jaren. 
Veel foto's met grote namen die daar gelogeerd hebben. 
Een schitterende tuin die uitkijkt over zee, je waant je absoluut in een andere tijd. 
 
Na een Spaans ontbijt tussen de locals richting oude stad gelopen. 
Je ziet prachtige gevels, en veel in stijgers wat bouwvallen zijn maar toch nog bewoond word. 
In de oude stad zijn meerdere pleinen, waar Cubaanse taferelen worden opgevoerd. Verklede dames die je hand willen lezen, en zo ook een oudere vrouw met dikke sigaar die gefotografeerd kan worden. 
 
Wat ik als echte toerist ook deed en haar vervolgens wat geld toe stopte.... Nou daar kreeg ik me een Spaanse waterval  over me heen..... Wat ik wou geven was nl te weinig vond zij....ze werd me een partij boos....
( er stond geen bordje bij hoor ze zat daar gewoon) ik weigerde dit maar ze stond er op en nam er echt geen genoegen mee. Sabine schoot mij te hulp en de oplossing was dat ik de foto moest wissen. Ze bleef op mijn toestel kijken of ik dit ook echt deed!!! 
Aangezien ik maar half weet hoe mijn toestel werkt is het niet gelukt ????
Van de schrik moesten we toen natuurlijk bijkomen in het beroemde Cafe La Bodeguita del Medio waar Henningway zijn mochito's  dronk. 
Een super toeristische plek waar je geweest moet zijn. Live muziek mochito's en sigaren. 
I Like. 
Op weg naar een volgend prachtig plein kwamen we een Caribische grote muziek groep tegen die swingend door de straten ging.
Een optocht van prachtig geklede mensen die swingend  met opzwepende muziek die iedereen andere sferen brachten. 
De stratenschoonmaakster op crocs danste haar billen bijna van haar rug af! 
Een groot feest. Carnaval gaan we volgend jaar hier vieren das duidelijk. Vermoeid gingen wij een plein verder even zitten , waar even later een Afrikaanse band optrad. 
Weer helemaal leuk . 
 
Okay wij op weg naar Parque Central Hotel om op internet een casa particulier te zoeken in Santiago de Cuba waar ik met de nachtbus woensdag naar toe ga. 
En natuurlijk om dit verslag te plaatsen. 
Na 5 minuten liep het internet vast........
Morgen probeer ik het opnieuw :-) 
Tijdens dit alles was Johnny voor mij naar het busstation gefietst om mijn bus ticket te reserveren. Hij heeft daar 4 uur moeten wachten. Ontzettend lief dus, maar blijkbaar normaal in Cuba. 
Deze dag afgesloten met Bien bij The Guardia paladar. Top Restaurant waar de met Oscar bekroonde film "Straberry  and Chocolate " is opgenomen. 
En recht tegenover mijn casa particulier ligt. 
Het eten was werkelijk heerlijk. Voor de gene die mij heel goed kennen; nog geen bonen en rijst gezien of gehad hoor :-) 
 
Hasta Luego.
 
 
 
 
 
 

Januari 2015 CUBA

Op 4 januari 2015 ga ik voor een maand naar Cuba.

Mede dankzij alle giften op mijn laatste verjaardag.

Er is in Cuba weinig internet verbinding, maar als ik ergens kom waar ik Internet heb, wil ik toch proberen om jullie mee te laten genieten van mijn volgende avontuur.

Wil je beetje mee genieten? Vul je email adres in, de rest gaat vanzelf . 

Anna

Love Eat en Pray

Eat Pray en Love

Na Iguazu afgesproken met Frank en Lisa, vrienden van Lucas en Tinke die ook aan het reizen zijn en Buenos Aires bezochten. We spraken af in een prachtig hotel waar zij verbleven om de verjaardag van Lida te vieren. Ik genoot alleen al van de mooie schone kamer en de mooie bank waar we relaxt een beetje bijgekletst hebben. Zij vertelde mij kaartjes te hebben voor de voetbalwedstrijd van die avond, waarvoor ze tussen 18:30 en 20:30 opgehaald zouden worden. Ik wou natuurlijk mee. Het moet namelijk een enorme ervaring zijn om een wedstrijd in het stadion van de Boca-Juniors mee te maken. Het stadion van Maradonna. Zij zouden tussen 18:30 en 20:30 opgehaald worden. Om 21:00 besloten we naar een tangoshow te gaan in Cafe Tortino, een bekend lokaal waar je eerst gaat eten en dan een show gaat bekijken. Leuke avond met prachtige dansers.We spraken af om toch te proberen de volgende avond een wedstrijd te bezoeken, dus toen ik een mail van Frank kreeg dat het gelukt was, sprong ik in een taxi en liet mij aan het begin van de straat afzetten. Aangezien ik geen huisnummer had, en frank zijn telefoon niet beantwoorde. Taxichauffeur vond dit heel vreemd, maar ja. Later begreep ik waarom, het was een nogal lange straat en ik heb Frank en Lisa niet meer gevonden. Later bleek dat zij 2 uur te vroeg waren opgehaald. Afspraken in Zuid-America gaan nu eenmaal anders dan in Europa. Na gigantische verdwaald te zijn, want ik wou per see met de metro terug. (ga toch niet 2x met een taxi zonder ook maar 1 voetballer gezien te hebben)bedacht  net  dat ik dan toch maar een taxi moest aanhouden trof ik een nederlands meisje wat Anna heette en die een leuk restaurantje wist, waardoor het toch een leuke avond werd. 
De volgende dag met de voetbalfans uit eten geweest, Aangezien ik van Lucas een lijst met goede restaurants had gekregen ben ik de laatste week deze lijst gaan afwerken. Waar Cabarera wel het beste restaurant was waar ik ooit gegeten heb. Het staat zo goed bekend dat je lang van te voren moet reservenen en dan nog staan er om 23:00 uur sávonds mensen buiten die nog een tafeltje willen. (keuken is tot 01.00 uur open) Ik deed dat slimmer en ben rond 14:00 uur gegaan en rolde teut om 17:00 uur naar buiten want de wijn was van dezelfde kwaliteit. Mijn laatste dag was aangebroken en ik bedacht dat het wel slim was om in zo'n toeristenbus te gaan zitten zodat ik alles wat ik niet gezien had nog kon bekijken. Ik stapte uit in Puerto Madero waar ik nog niet geweest was. Dit is een heel modern stuk van BA, aan de haven met prachtige boulevard. Toen er een regenbui kwam bleek dat het systeem dat je gewoon weer op die bus kon stappen niet helemaal werkte want ik heb nooit geen bus meer gezien....Na 3 uur lopen op de Avenu Alicia M de Justo (ongelooflijk hoe lang die straten daar zijn) kwam ik bij het bekende restaurant Siga La Vaca. (All you can eat) Wat ik toen maar gedaan heb. 
De titel van dit stukje: voor wie het boek gelezen heeft of de film heeft gezien, ik heb net als zoals Liz Gilbert deed in Italie genoten van het eten in Buenos Aires waar mensen echt enorm genieten van het eten en het samen zijn. Mediteren deed ik tussendoor en Love ging ik die avond thuis opzoeken . Wat nog even spannend werd door dat de taxichauffeur de bekende voetballer Gaston die in Milaan en Rome heeft gespeeld (?) in een file terecht kwam waardoor ik 40 minuten te laat ging inchecken. Maar ondank dat en de griep die ik onderweg kreeg al met al goed gegaan.
Dank jullie wel voor het lezen van mijn stukjes en jullie lieve reacties.
Ik heb geen souveniers mee genomen, omdat ik jullie geen schaaltjes wil geven die je dan achter in de kast zet en alleen neer zet als ik kom. :-) 
 
BESOS 

Volgende pagina »

Laatste reisverhalen

Alle reisverhalen

Laatste foto's

Laatste foto's
Laatste foto's
Laatste foto's
Laatste foto's
Laatste foto's
Laatste plaatjes

Laatste reacties

Meer reacties

Blijf op de hoogte!

Laat je e-mail achter en ik stuur je een mailtje als ik een nieuw verhaal of nieuwe foto's op de site heb gezet.

E-mail adres: